SEQUELA CHRISTI, DZIELENIE JEGO ŻYCIA I JEGO MIŁOŚCI
Drodzy przyjaciele Ogrodu Pańskiego,Pokój niech będzie z wami!
Myśl tego miesiąca nawiązuje do tego, co zostało podjęte pod koniec minionego roku. Znajdujemy się teraz w nowym roku, ale także liturgicznie Kościół wprowadza nas w nowy czas. Jesteśmy obecnie, po Bożym Narodzeniu, w okresie zwykłym, zwanym także czasem uczniostwa.
Bycie uczniem oznacza życie w duchu „Sequela Christi”, podążanie śladami Jezusa, słuchanie Jego słów i naśladowanie Jego sposobu życia. Oznacza to, że my, ochrzczeni, poprzez nasze postępowanie świadczymy o tym, że należymy do Chrystusa, ponieważ przyjmujemy Jego kryteria, postawy i uczucia, podążając drogą, która upodabnia nas do Chrystusa.
Podobnie jak Jan Chrzciciel i inni uczniowie, także i my jesteśmy wezwani, aby wskazywać innym na obecność Jezusa, mając jednak świadomość, że zanim damy świadectwo na zewnątrz (ad extra), jesteśmy zaproszeni do doświadczenia wewnętrznego odkrycia (ab intra) rzeczywistości Chrystusa. Tylko wtedy, gdy będziemy mieli z Nim bardzo głęboką, intymną relację — to znaczy trwając przy Nim — będziemy mogli głosić: Jezus jest Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata; Jezus jest Wybranym Boga, Synem Bożym (J 1,29–34; por. Iz 49,3nn), i z wielką radością powiedzieć: „Znaleźliśmy Mesjasza… Jezusa z Nazaretu” (J 1,45).
Bracia i siostry, starajmy się patrzeć na Jezusa nowymi oczami i w relacji pełnej zaufania, podążajmy za Nim bez zastrzeżeń. To jest istota Sequela Christi, czyli dzielenia Jego życia i Jego miłości. My, Jego uczniowie, czynimy to przede wszystkim, naśladując Jego przykład i odpowiadając na Jego wezwanie, by trwać i czuwać z Nim (por. Mt 16,38; Mk 14,34).
Trwać i czuwać z Nim oznacza, że Jezus nie chce, abyśmy byli ospałymi uczniami, gdyż to usypia duszę wobec mocy zła na świecie. Jezus nadal zaprasza nas, abyśmy wychodzili z Nim i modlili się w nocy; pragnie, abyśmy troszczyli się o ogród naszego serca oraz serca każdego człowieka ukochanego przez Pana — misja, która zakłada niesienie razem z Nim wszystkich naszych cierpień i nadziei, które przemieniają się w modlitwę.
Święty Ignacy Antiocheński, który pomaga nam wytrwać w tym codziennym zobowiązaniu i modlić się razem z całą wspólnotą wierzących, stwierdza: „Starajcie się gromadzić częściej na dziękczynienie i uwielbienie Boga. Kiedy często się spotykacie, siły szatana są niszczone, a zło przez niego wyrządzone unicestwione w jedności waszej wiary. Nic nie jest cenniejsze niż pokój, który rozbraja każdego wroga ziemskiego i duchowego” (List do Efezjan). W duchu całego Kościoła i zgodnie z intencjami Ojca Świętego Leona XIV, nasza modlitwa niech będzie także„o pełną widzialną jedność wszystkich chrześcijan… zaangażowanie, które winno iść w parze z troską o pokój i sprawiedliwość na świecie” (Anioł Pański, 18 stycznia 2026).
Prosimy zatem o wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny, aby obecność Światła Chrystusa, o której świadczą Jego uczniowie, trwała zawsze na świecie, rozświetlając noc ludzkości. Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie niech cała ludzkość podąża ku Bogu.
Przyjmijcie błogosławieństwo z Ogrodu Pana.
