JEZUS CHRYSTUS: WIELKI LEKARZ
Drodzy bracia i siostry,
niech Pan obdarzy was swoim pokojem!
W miesiącu wrześniu obchodzona jest “Uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego”, przypadająca zgodnie z kalendarzem liturgicznym 14 września. Z tego powodu proponujemy wam tę medytację, która przygotowuje nas również do naszej „Godziny Świętej”.
Skierujmy nasze spojrzenie na Krzyż, a na nim na Jezusa, który z Krzyża uzdrawia wszystkie nasze rany i przemienia nasz brak wiary w pełne zaufanie. Poprzez swoją ofiarę przebacza nam nasze grzechy, zwycięża nasze wątpliwości oraz obdarza nas swoim pokojem i życiem wiecznym.
Na modlitwie kontemplujmy naszego dobrego Pana: „To były nasze cierpienia, które On dźwigał, i nasze boleści, które znosił” (Iz 53,4). Wielką pomocą mogą być dla nas te piękne słowa napisane przez św. Grzegorza Teologa:
„Wielki Lekarz trudzi się, aby uleczyć moje bolesne rany. Przede wszystkim wychwalajmy Syna, oddając cześć Jego Krwi, która odkupiła nasze grzechy. Nie utracił nic ze swojej Boskości, gdy mnie zbawił, gdy jako dobry Lekarz pochylił się nad moimi otwartymi ranami. Był śmiertelnym człowiekiem, ale był także Bogiem. Pochodził z rodu Dawida, a zarazem był Stwórcą Adama. Ten, który nie ma ciała, przyoblekł się w ciało. Miał Matkę, która jednak pozostała Dziewicą. Ten, który nie zna granic, zjednoczył się z więzami naszego człowieczeństwa. Był Ofiarą i Najwyższym Kapłanem, a zarazem był Bogiem.”
„Ofiarował swoją Krew i oczyścił cały świat. Został wywyższony na Krzyżu, lecz to grzech został do niego przybity. Stał się jednym z umarłych, ale zmartwychwstał spośród umarłych, wskrzeszając także wielu z tych, którzy umarli przed Nim. Z jednej strony – ubóstwo Jego człowieczeństwa; z drugiej – bogactwo Jego Boskości. Nie pozwól, aby to, co ludzkie w Synu, skłoniło cię do niesłusznego umniejszania tego, co Boskie. Ze względu na Boskość otaczaj najwyższą czcią Człowieczeństwo, które nieśmiertelny Syn przyjął na siebie z miłości do ciebie.” (Poemat 2.26).
Drodzy bracia i siostry, rozważajmy, że jeśli w naszym życiu doświadczamy prób, które ranią nasze człowieczeństwo i powodują cierpienie, służą one ukazaniu autentyczności naszej wiary i umacnianiu nas. Pan prosi nas jednak tylko o jedno: abyśmy mieli utkwione oczy w Nim, w Wielkim Lekarzu, i na nikim innym, ufając Jego miłości i łasce, które nas uzdrawiają i umacniają. Wszystkiego dokonuje z Krzyża!
Niech Pan wam błogosławi z Świętego Ogrodu Getsemani!
